Μητρ. Κυθήρων για την Κυριακή της Ορθοδοξίας

Ραδιοφωνική εκπομπή της Μητροπόλεως Κυθήρων για την Κυριακή της Ορθοδοξίας

(με αναφορά και στον Επίσκοπο Αρτέμιο

και το σύγχρονο Οικουμενισμό)

«ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ»

(Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας 13-3-2011)

Ἀγαπητοί μου ἀκροατές, συμπολίτες μας Κυθήριοι, Ἀντικυθήριοι, καί ὅσοι ἄλλοι μᾶς ἀκοῦτε ἀπ' τούς Ραδιοφωνικούς Σταθμούς τῶν Κυθήρων, καί μέσῳ τοῦ διαδικτύου, μέ τήν σύνδεσί σας μέ τήν ἱστοσελίδα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων
Χαίρετε


Εὐλογημένη καί καρποφόρα ἡ Μεγ. Τεσσαρακοστή!
Ἡ Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας σήμερα, ἡ πρώτη Κυριακή τῶν Νηστειῶν τῆς Μεγ. Τεσσαρακοστῆς, καί ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία φέρει τήν «ἀνάμνησιν τῆς ἀναστηλώσεως τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων», πού ἔγινε θριαμβευτικά εἰς δόξαν καί ἔπαινον τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ὀρθοδόξου Πίστεως ἐπί Πατριαρχείας τοῦ Ἁγιωτάτου Πατριάρχου Κων/πόλεως Μεθοδίου καί ἐπί βασιλείας Μιχαήλ τοῦ Ὀρθοδόξου Βασιλέως καί Θεοδώρας τῆς ἁγίας αὐτοῦ μητρός, τό ἔτος 843 μ.Χ. Ἐπίστης τιμᾶται σήμερα ἡ ἀνακομιδή τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου Νικηφόρου Πατριάρχου Κων/πόλεως καί ἡ ἱερή μνήμη τοῦ ἁγίου Ἱερομάρτυρος Πουπλίου, Ἐπισκόπου Ἀθηνῶν.
Σήμερα, λοιπόν, πού γιορτάζουμε τήν περιφανῆ νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας μας κατά τῆς φοβερῆς αἱρέσεως τῆς Εἰκονομαχίας, πού ἑνάμισυ περίπου αἰώνα ἐταλάνισε τήν Ἐκκλησία μας καί τούς ὀρθοδόξους πιστούς, ἀλλά καί ὅλων τῶν αἱρέσεων, πού ἀνεφύησαν καθ' ὅλην τήν Ἐκκλησιαστικήν μας Ἱστορίαν. Σήμερα, πού κατά τόν ἱερόν ὑμνογράφον εἶναι «ἡμέρα χαρμόσυνος καί εὐφροσύνης ἀνάπλεως», σήμερα πού «ἀστράπτει καί λάμπει ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ» μέ τήν λαμπρότητα «τῶν ἀληθεστάτων δογμάτων» καί μέ τά σπουδαῖα πνευματικά της κοσμήματα, τίς ὁλόφωτες ἅγιες Εἰκόνες της, ἀκούσαμε στό Ἱερό Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα τά λαμπρά κατορθώματα τῆς ἁγίας Πίστεώς μας, πού διαχρονικά ἐπετεύχθησαν μέ τήν δύναμι καί τήν κραταίωσι τῶν πιστῶν ἀπό τόν μόνον ἀληθινόν Κύριον καί Θεόν πιο.
Ἄς ἀκούσωμε τό ἱερό κείμενο τοῦ σημερινοῦ Ἀποστόλου σέ ἁπλῆ μετάφρασι, ἀφοῦ ἀρχίσωμε λίγο πιο πάνω ἀπό τήν περικοπή του, πού ἀναγνώσθηκε στή Θεία Λειτουργία.
«...Μέ τήν πίστι ὁ Ἀβραάμ ὑπάκουσε στό Θεό, πού τόν καλοῦσε νά φύγη γιά τή χώρα πού θά κληρονομοῦσε, κι ἔφυγε χωρίς νά ξέρη ποῦ πηγαίνει. Μέ πίστι ἐγκαταστάθηκε στή γῆ πού τοῦ εἶχε ὑποσχεθῆ ὁ Θεός, ξένος σέ ἄγνωστη χώρα, ζώντας σέ σκηνές μέ τόν Ἰσαάκ καί τόν Ἰακώβ, πού κι αὐτοί ἦταν κληρονόμοι τῆς ἴδιας ὑποσχέσεως...
»Μέ τήν πίστι τοῦ Ἀβραάμ ἀπέκτησε ἀκόμα καί ἡ Σάρρα τήν ἱκανότητα νά ἐγκυμονήση καί νά γεννήση παρά τήν μεγάλη της ἡλικία, ἐπειδή ὁ Ἀβραάμ θεώρησε ἀξιόπιστο τόν Θεό, πού τοῦ τό ὑποσχέθηκε. Ἔτσι ἀπό ἕναν ἄνθρωπο πού μάλιστα δέν μποροῦσε πιά νά τεκνοποιήσει, ἦρθαν στή ζωή ἀπόγονοι ἀμέτρητοι ὅπως τά ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ, ἀναρίθμητοι ὅπως ἡ ἄμμος στήν ἀκροθαλασσιά.