ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΣ ΣΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ ΤΗΣ παγκοσμιοποίησης = «ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ»

ΨΑΛΜΟΣ 2ος

νατί φραξαν θνη, καλαοὶ ἐμελτησαν κενά; 2 παρστησαν οβασιλες τς γς, καοἱ ἄρχοντες συνχθησαν πτατκαττοΚυρου κακαττοχριστοατοῦ. (διψαλμα). 3 Διαῤῥήξωμεν τος δεσμος ατν καὶ ἀποῤῥίψωμεν φ᾿ ἡμν τν ζυγν ατν. 4κατοικν ν ορανος κγελσεται ατος, καὶ ὁ Κριοςκμυκτηριεατος. 5 ττε λαλσει πρς ατος ν ργατοκαὶ ἐν τθυματοταρξει ατος. 6 ᾿Εγδκατεστθην βασιλες π᾿ ατοῦ ἐπΣιν ρος τὸ ἅγιον ατο7 διαγγλλων τπρσταγμα Κυρου. Κριος επε πρς με· υἱός μου εσύ, ἐγσμερον γεγννηκσε. 8 ατησαι παρ᾿ ἐμοῦ, καδσω σοι θνη τν κληρονομαν σου κατν κατσχεσν σου τπρατα τς γς. 9 ποιμανες ατος ν ῥάβδσιδηρᾷ, ὡς σκεη κεραμως συντρψεις ατος. 10 κανν, βασιλες,σνετε, παιδεθητε, πντες οκρνοντες τν γν. 11 δουλεσατε τΚυρίῳ ἐν φβκαὶ ἀγαλλισθε ατῷ ἐν τρμῳ. 12 δρξασθε παιδεας, μποτε ργισθΚριος καὶ ἀπολεσθε ξ δοδικαας. 13 ταν κκαυθῇ ἐν τχει θυμς ατοῦ, μακριοι πντες οπεποιθτες π᾿ ατῷ.

Τούς σωτηρίους τού Χριστού, καί ζωοποιούς λογους, καί τά θαυμαστά έργα, ακούων τε καί βλέπων, φώς εφωτίσθης δι' αυτών τό τής αληθείας, καί χαίρων αυτώ πεπιστευκώς μακάριε, προθύμως καί τοίς άλλοις εκήρυξας, βοών «Η σωτηρία τών βροτών επεφάνη. Ο Ήλιος ανέτειλε τής δικαιοσύνης». Διό πρός τήν επίγνωσιν αυτού Σοφέ καί θείαν πίστιν, πλείστοις εγένου λύχνος καί πυρσός, καί φέγγος τών εν σκότει, όθεν σε πάντες πιστοί μακαρίζομεν.







Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

Η απαντηση στον ΑΙΡΕΤΙΚΟ και κομπλεξικό «θεολογο» χρηστό σαλτα - ουρα, για το υβριστικό σχολιο του για τον ΜΟΝΑΧΟ ΚΑΙ ΗΓΟΥΜΕΝΟ ΤΗΣ Ι.ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ πατερα μαξιμο βαρβαρη, που με λιγα λογια ο αιρετικος « θεολογος» σαλτα - ουρας πιστεύει το πρωτο σκελος της βλασφημης αιρέσεως του αρχιεπισκοπου αυστραλιας στυλιανου ( οτι ο χριστος κατεβηκε απο τον ουρανό ατελής και αμαρτωλός ) πιστεύει οτι ναι μεν ο χριστος ηταν αναμάρτητος,αλλα ηταν και ειναι ατελής ως άνθρωπος για να ξερει το χρονο της δευτερας παρουσιας του .

Η απαντηση στον ΑΙΡΕΤΙΚΟ και κομπλεξικό «θεολογο» χρηστό σαλτα - ουρα, για το υβριστικό σχολιο του για τον ΜΟΝΑΧΟ ΚΑΙ ΗΓΟΥΜΕΝΟ ΤΗΣ Ι.ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ πατερα μαξιμο βαρβαρη, που με λιγα λογια ο αιρετικος « θεολογος» σαλτα - ουρας πιστεύει το πρωτο σκελος της βλασφημης αιρέσεως του αρχιεπισκοπου αυστραλιας στυλιανου ( οτι ο χριστος κατεβηκε απο τον ουρανό ατελής και αμαρτωλός ) πιστεύει οτι ναι μεν ο χριστος ηταν αναμάρτητος,αλλα ηταν και ειναι ατελής ως άνθρωπος για να ξερει το χρονο της δευτερας παρουσιας του .....Εδω το υβριστικο σχολιο του σαλτα - ουρα.
http://aktines.blogspot.gr/2014/12/blog-post_356.html

Και εδω αυτο που εχει απαντησει ο πατηρ μαξιμος εδω και χρονια..
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ ΟΤΙ:
"ΠΕΡΙ ΔΕ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΚΕΙΝΗΣ ΚΑΙ ΩΡΑΣ ΟΥΔΕΙΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ, ΟΥΤΕ Ο ΥΙΟΣ..."




  
«Εύδηλον ουν, ότι ουδέν εστιν ο αγνοεί, Λόγος ων, δι’ ου τα πάντα εγένετο. Των δε πάντων ούσα και η ημέρα εκείνη, πάντως δι’ αυτού γενήσεται, καν διαρραγώσι μυριάκις τη εαυτών αγνοία οι Αρειανοί». (Μεγάλου Αθανασίου ΕΠΕ 4, 204)
 Δηλαδή: «Είναι καταφανές λοιπόν ότι δεν υπάρχει τίποτε που να μη γνωρίζη ο Υιός, καθ’ όσον είναι ο Λόγος, δια του οποίου εδημιουργήθησαν τα πάντα. Αφού δε μεταξύ όλων αυτών τα οποία εδημιούργησε, συμπεριλαμβάνεται και η ημέρα εκείνη της Δευτέρας Παρουσίαςοπωσδήποτε θα έλθη δι’ αυτού, και αν εκραγούν ακόμημυριάκις λόγω της αγνοίας των οι Αρειανοί

  
Χρόνια τώρα, λένε και γράφουν, πολλοί κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί, όταν τους ρωτάνεη συζητάνε το θέμα του χρόνου της Δευτέρας Παρουσίας, ότι κανείς μα κανείς δεν γνωρίζει, το πότε θα γίνει.
Όχι μόνον οι απλοί και «θνητοί» άνθρωποι, λένε, αλλά ούτε οι άγιοι, ούτε οι προφήτες, ούτε οι απόστολοι, ούτε ακόμη και οι άγγελοιαλλά ούτε και αυτός ο ίδιος ο Χριστός μας, παρά μόνον ο Θεός Πατήρ.

Δια να επιβεβαιώσουν μάλιστα τους λόγους και τις θέσεις τους, φέρνουν, ως απόδειξη, και τα κατωτέρω χωρία του Ευαγγελίου:
α) «Περί δε της ημέρας εκείνης η της ώρας ουδείς οίδεν, ουδέ οι άγγελοι εν ουρανώ, ουδέ ο Υιός, ει μη ο πατήρ» [366]   και β) «Ουχ υμών εστι γνώναι χρόνους η καιρούς ους ο Πατήρ έθετο εν τη ιδία εξουσία...». [367]

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ότι θα υπήρχαν Χριστιανοί, και μάλιστα μέσα σ’ αυτούς και «θεολόγοι», οι οποίοι θα παρουσίαζαν πάλι, μετά από 1600 χρόνια, τα ίδια ερωτήματα και επιχειρήματακαταδικασμένων αιρετικών του 4ου αιώνος μ.Χ., των Αρειανών και Ανομοίων, είναι απίστευτοόσο και άξιο προσοχής και μελέτης.
Μα, αγαπητοί και καλοί μου άνθρωποι, είναι ποτέ δυνατόν, να λέτε και να υποστηρίζετε,επίσημα και σοβαρά, τέτοια θέση και μάλιστα χρησιμοποιώντας τα λόγια του ίδιου τουΙησού Χριστού;
Ως γνωστόν, η Αγία Γραφή δεν ερμηνεύεται πάντοτε «κατά γράμμα», σύμφωνα δηλαδή με το γράμμα του Νόμου, η με το τι βλέπουμε και διαβάζουμε εμείς επάνω στις λέξεις,επιφανειακά, διότι, «το μεν γράμμα αποκτέννει το δε πνεύμα ζωοποιεί». [368]
Ούτε ερμηνεύεται μεμονωμένα και αποσπασματικάαλλά πάντοτε σε σχέση με άλλαχωρία και όλη την Αγία Γραφή («συνάφεια της Αγίας Γραφής») διότι ελλοχεύειυπάρχει ο κίνδυνος, να ερμηνεύσουμε λανθασμένα τα κείμενα, και να πέσουμε σε πλάνες και σε αιρέσεις, όπως άλλωστε έχει συμβεί ανά τους αιώνες.
Λέγει εν προκειμένω ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος:
«Γιατί δεν πρέπει να εξετάσουμε μόνο αυτό το σημείο, αλλά και όλη τη συνέχεια, και για ποιούς ειπώθηκε και από ποιόν και για ποιόν και γιατί, και πότε και με ποιό τρόπο. Γιατί δεν αρκεί να λέμε, ότι στις Γραφές είναι γραμμένο, ούτε γενικάαποσπώντας λόγια και κομματιάζοντας τα μέλη του σώματος των θεοπνεύστων Γραφών, και παίρνοντάς τα έρημα και ξένα προς την συνάφειά (=σχέση) τους, να τα παραποιούμε όπως εμείς θέλουμε και χωρίς φόβο. Γιατί έτσι πολλές διδασκαλίες μπήκαν στην ζωή μας παραποιημένες, με το να πείθει ο διάβολος τους πιο ράθυμους να απαγγέλουν παραποιημένα τα κείμενα των Γραφών, η προσθέτοντας η αφαιρώντας να επισκοτίζουν την αλήθεια». [369]
Τρανή απόδειξη όλων αυτών αποτελούν οι Ιεχωβάδεςαλλά και οι πάσης φύσεως αιρετικοί.
Τι ισχυρίζονται οι Ιεχωβάδες, μεταξύ άλλων ανοησιών-βλασφημιών, για τον Κύριόν μαςΙησού Χριστόν;
Ότι δεν είναι Θεός, αλλά κτίσμα και δημιούργημα του Θεού. Και για να αποδείξουνδήθεν του λόγου το αληθές, φέρνουν για παράδειγμα τα λόγια του ίδιου του Χριστού που λέει: «Ο Πατήρ μου μείζων μου εστι». [370]
Ορίστε, μας λένε, ο ίδιος ο Χριστός ομολογείότι ο Πατέρας του είναι μεγαλύτερος απ’αυτόν. Άρα, για να είναι μεγαλύτερος, δεν είναι ίσος, και για να μην είναι ίσοςάρα δεν είναι Θεός.

Δεν κοιτάζουν όμως πιο πάνω, που πάλι ο ίδιοςο Κύριός μας λέγει: «Εγώ και ο Πατήρεν εσμέν». [371]  Ή την απάντηση του Χριστού εις τον Φίλιππο, όταν του ζήτησε να του δείξη τον Πατέρα: «ο εωρακώς εμέ εώρακε τον Πατέρα».[372]  Ή την ομολογία του Πέτρου: «Συ ει ο Χριστός ο Υιός του Θεού του ζώντος», [373]  αλλά και πλήθος άλλωνχωρίων, που αποδεικνύουν περίτρανα την Θεότητα του Ιησού Χριστού.

Το ίδιο βέβαια ακριβώς κάνουν και σε πολλά άλλα χωρία της Αγίας Γραφής στα οποία όμως δεν θα αναφερθούμεεπειδή το θέμα μας εδώ δεν είναι αυτό.

Έτσι λοιπόν και όλοι αυτοί που ισχυρίζονται τα ανωτέρω.
Ερμηνεύουν «κατά γράμμα» το συγκεκριμένο χωρίο και καταλήγουν στο αυθαίρετο και βλάσφημο συμπέρασμα, όπως λέγει ο Μέγας Αθανάσιος[374] και ο Μέγας Βασίλειος[375] για παλαιότερους αιρετικούς, ότι ο Υιός δεν γνωρίζει την ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας.
Ας δούμε όμως σύμφωνα με όλους αυτούς, ως τι δεν γνωρίζει ο Υιός: 
Ως Θεός;  Ως άνθρωποςΗ ως Θεάνθρωπος;

 1.
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΩΣ ΘΕΟΣ
Η Αγία Τριάδα είναι «Ομοούσιος και Αχώριστος»
Υπάρχουν κάποιοι, κληρικοί και λαϊκοί, παρασυρόμενοι και αυτοί από την «κατά γράμμαερμηνεία» της φράσεως «ουδέ ο Υιός» του συγκεκριμένου χωρίου «περί δε της ημέρας εκείνης η της ώρας ουδείς οίδεν, ουδέ οι άγγελοι εν ουρανώ, ουδέ ο Υιός, ει μη οπατήρ», που υποστηρίζουν ότι ο Ιησούς Χριστός, όχι μόνον ως άνθρωποςαλλά ούτε καιως Θεός γνωρίζει το πότε θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία.
Τώρα βέβαια τι «πιστοί» και «ορθόδοξοι» μπορεί να είναι όλοι αυτοί, που υποστηρίζουναυτά τα φοβερά, απίστευτα και βλάσφημα πράγματα, αυτό είναι άλλο θέμα, πουεπιδέχεται μεγάλη έρευνα...
Μα αγαπητοί μου χριστιανοί, ξεχνάτε το πρώτο και βασικώτερο Δόγμα της Πίστεώς μας, που λέγει ότι έχουμε ένα Θεό τρισυπόστατον, που έχει μία φύση, μία ουσία και τρειςΥποστάσεις;
Ξεχνάτε ότι ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιον Πνεύμα είναι Τριάδα Ομοούσιος καιΑχώριστος όπως κηρύττει η Ορθοδοξία μας και ομολογούμεν όλοι οι πιστοί σε κάθε θεία Λειτουργία; «Πατέρα Υιόν και Άγιον Πνεύμα Τριάδα ομοούσιον και αχώριστον».
Ξεχνάτε ότι δεν υπάρχει τίποτε, που να έχει ο Πατήρ και να μην έχει ο Υιός η το ΆγιοΠνεύμα; Είτε αυτό είναι Εξουσία, Δύναμη, Γνώση, Ιδιότητα, Χάρισμα η ο,τιδήποτε άλλο;
«Μία Δύναμις, μία Σύνταξις, μία Προσκύνησις της Αγίας Τριάδος», ψάλλομεν τηνημέραν της Πεντηκοστής. Και «πάντα όσα έχει ο Πατήρ εμά εστίν» λέγει ο Χριστός.
Λέγει στην Δογματική του σχετικά με το δόγμα της Αγίας Τριάδος, ο αείμνηστοςΚαθηγητής Πανεπιστημίου, Χρήστος Ανδρούτσος.
«Κατά την πίστην της Ορθοδόξου Εκκλησίας ο εις Θεός την ουσίαν είναι Τριαδικός ταςυποστάσεις, Πατήρ, Υιός και άγιον Πνεύμα. Τα τρία ταύτα πρόσωπα... διακρίνονται, καθόσον, ει και έκαστον πρόσωπον είναι ο όλος Θεός και πάσαι αι θείαι ιδιότητες αι εντω Θεώ Πατρί συνυπάρχουσιν αι αυταί εν τω Θεώ Λόγω και εν τω Θεώ Πνεύματι, ουδένήττον ούτε τρεις Θεοί αποτελούνται, ούτε συγχέονται η συναλείφονται τα πρόσωπα. ΟΠατήρ διακρίνεται των άλλων προσώπων, καθόσον γεννά φύσει αϊδίως τον Υιόν καιεκπορεύει το Πνεύμα, ο Υιός, καθόσον γεννάται εκ του Πατρός, και το άγιον Πνεύμα, καθόσον εκπορεύεται παρά του Πατρός. Συνάπτονται δε αλλήλοις τα τρία πρόσωπα της θεότητος, καθόσον περιχωρούσι και ενυπάρχουσιν εν αλλήλοις ασυγχύτωςήτοι ο μεν Πατήρ εν τω Υιώ και εν τω αγίω Πνεύματι, ο Υιός εν τω Πατρί κ.λπ. Τις δε η σχέσις των θείων προσώπων κατά την Γραφήν, είναι εύκολον να προσδιορίση τις. Έκαστονπρόσωπον είναι άμα μεν φορεύς της θείας ουσίας και δυνάμεως, άμα δε ο όλος Θεός. Και η μεν θεότης του Πατρός είναι μυριόλεκτος εν τη Γραφή• τω δε Ιησού Χριστώ και τω αγίω Πνεύματι αποδίδονται μεν πολλαχού θείαι ιδιότητες, οίαι η αιωνιότης, η αγιότης,η παντοδυναμία, η παγγνωσία και η πανταχού παρουσία, θεία έργα και τιμή...». [376]
Είναι λοιπόν ποτέ δυνατόν να υπάρχει κάτι, ο,τι δήποτε, που να έχει το ένα από τα τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδος και να μην το έχουν τα άλλα δύο; Τότε, τι Αγία Τριάδα «ομοούσιος και αχώριστος» μπορεί να είναι;
Που πηγαίνει το πρώτο και βασικώτερο αυτό Δόγμα της Πίστεώς μας;
Τι έχουμε λοιπόν, ένα διχασμένο Θεό (άπαγε της βλασφημίας), που δεν γνωρίζει το έναπρόσωπο, τι κάνει και τι γνωρίζει το άλλο;
Δεν είναι ποτέ δυνατόν!
Όλα, τα πάντα, εις την Αγία Τριάδα είναι κοινά και ίδιαεκτός φυσικά από τις τρειςΥποστατικές Ιδιότητες.
Το ότι, δηλαδή, ο Πατήρ είναι Αγέννητοςο Υιός Γεννητός και το Άγιον ΠνεύμαΕκπορευτόν.
Πως είναι λοιπόν ποτέ δυνατόν, να γνωρίζει ο Πατήρ πότε θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία και να μην το γνωρίζει ο Υιός η το Άγιον Πνεύμα;
Τότε, τι νόημα και τι ισχύ έχουν οι λόγοι του Κυρίου μας:
α) «Πάντα όσα έχει ο Πατήρ εμά εστίν». [377]
Δηλαδή, «όλα όσα έχει ο Πατήρ είναι και δικά μου» τα έχω και εγώ λέει ο Υιός. Άραμέσα σ’ αυτά τα «όλα» είναι σίγουρα και η γνώση της ημέρας και της ώρας της Δευτέρας Παρουσίας.
β) «Παντα μοι παρεδόθη υπό του πατρός μου». [378]
Δηλαδή, «όλα μου έχουν παραδοθεί από τον Πατέρα» σε μένα τον Υιόν.  Άρα αφού έχουν παραδοδεί «ΟΛΑ» μέσα σ’ αυτά τα «όλα» είναι σίγουρα και η γνώση της ημέραςκαι της ώρας της Δευτέρας Παρουσία.
γ) «Και ουδείς επιγινώσκει τον υιόν ει μη ο πατήρ, ουδέ τον πατέρα τις επιγινώσκειει μη ο υιός». [379]
Δηλαδή, «κανείς δεν μπορεί να γνωρίσει καλύτερα, πραγματικά και εις βάθος, τον Υιόν, παρά μόνον ο Πατέρας, όπως και κανένας άλλος δεν μπορεί να γνωρίσει καλύτερα, πραγματικά και εις βάθος, τον Πατέρα, παρά μόνον ο  Υιός».
Άρα αφού δεν υπάρχει κανείς άλλος που να μπορεί να γνωρίσει καλύτερα τον Πατέρααπό τον Υιόν, και αφού ο Πατήρ γνωρίζει σίγουρα την ημέρα και την ώρα της Δευτέρας Παρουσίας, τότε την γνωρίζει και ο Υιός.
 δ)«Θεόν ουδείς εώρακε πώποτε· ο Μονογενής Υιός ο ων εις τον κόλπον του Πατρόςεκείνος εξηγήσατο». [380]
Δηλαδή, «τον Θεόν δεν τον έχει δει ποτέ κανένας. Μόνον ο Μονογενής Υιός, ο οποίοςβρίσκεται μέσα εις τους κόλπους του Πατέρα, μπορεί και δύναται να μας μιλήσει και να μας εξηγήσει όλα όσα έχουν σχέση με Εκείνον, δηλαδή τον Πατέρα». 
Άρα αφού βρίσκεται μέσα εις τους κόλπους του Πατέρα γνωρίζει και την ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας, την οποίαν βέβαια και μπορεί να μας την αποκαλύψειόποτε Εκείνος θέλει.
Έτσι λοιπόν, όπως βλέπουμε, αφού γνωρίζει ο Πατήρ, τότε σίγουρα γνωρίζει και ο Υιός, διότι εάν δεν γνωρίζει, τότε πως είναι Θεός, ίσος και ομοούσιος με τον Πατέρα; «Ει γαρ οίδεν μεν ο Πατήρ, αγνοεί δε ο Υιός, πως ίσος έσται αυτώ, ήγουν ομοούσιος;». [381]
Και εάν, τελικά γνωρίζει και ο Υιός, τότε από ποιόν εμποδίζεται να αποκαλύψει την γνώση αυτή, σε όποιον Εκείνος θέλει και επιθυμεί σύμφωνα με τον ίδιον τον Κύριόν μας που λέγει: «Ουδέ τον πατέρα τις επιγινώσκει ει μη ο υιός και ω εάν βούληται ο υιόςαποκαλύψαι». [382]
Και φυσικά, αφού γνωρίζει ο Πατήρ και ο Υιός, τότε γνωρίζει και το Άγιον Πνεύμα,αφού το Άγιον Πνεύμα γνωρίζει και ερευνά τα πάντα, ακόμη και τα βάθη του Θεού.  «Το γαρ Πνεύμα πάντα ερευνά και τα βάθη του Θεού». [383]
Και βέβαια πάλι, αφού γνωρίζει και το Άγιον Πνεύμα, τότε από ποιόν εμποδίζεται νααποκαλύψει την γνώση αυτή, σε όποιον θέλει και όποτε θέλει, αφού το «Πνεύμα τοΆγιον όπου θέλει πνει και όπου θέλει υπάγει»; [384]
Αγνοεί ο Υιός;
Αλλά και το πιο αυτονόητο απ’ όλα, είναι το εξής:
Είναι ποτέ δυνατόν, ο Χριστός ως Υιός και Λόγος του Θεού, «ο ειδώς τα πάντα πριν γενέσεως αυτών» [385] ο δημιουργήσας το Σύμπαν και μέσα σ’ αυτό και τον χρόνο, και τους αιώνες, να μην γνωρίζει πότε θα γίνει η Δεύτερή Του Παρουσία; Πότε, δηλαδή, θα ξαναέλθει ο ίδιος, για να κρίνει ζώντας και νεκρούς;
Και από την άλλη, πως μας εξιστορεί, με πάσα λεπτομέρεια και σαφήνεια, τα σημεία του τέλους, που αναφέρονται μέσα στο Ευαγγέλιο, στο ΚΔ’ κεφάλαιο του κατά Ματθαίον και στο ΚΑ’ του κατά Λουκάν, εάν δεν γνώριζε, το πότε ακριβώς αυτά θα συμβούν;
Πως είναι δυνατόν να μας προειδοποιεί και να μας προλέγει, ότι θα γίνει αυτό, εκείνο, τοάλλοότι μετά θα έλθει ο Αντίχριστος κλπ., και να μας αναφέρει όλα τα σχετικά γεγονότα και τελικά να μην γνωρίζει πότε θα έλθη ο ίδιος; Τι αστεία πράγματα, είναι όλααυτά!
Λέγει πολύ εύστοχα και χαρακτηριστικά, ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, για παρόμοια περίπτωση:
«Έπειτα πως δεν είναι γελοίο, να νομίζει κανείς ότι ο Υιός αγνοεί κάτι, ο,τι δήποτε,από την σοφία και την βουλή του Πατέρα; Και πως γίνεται αυτός που είναι ο μόνος που γνωρίζει τον Πατέρα να αγνοεί την ημέρα της Συντέλειας του Κόσμου; Άραγεποιό είναι ανώτερο στη γνώση, το να γνωρίζει κάποιος τον Πατέρα η να γνωρίζει την εσχάτην ημέρα;». [386] Και αλλού:
«Ω, Χριστομάχοι! Εάν σύμφωνα με σας, ο Υιός δεν γνωρίζει τα πάντα, έχετε μεγάλο θράσος, αφού διαψεύδετε τις θείες Γραφές και τους Αγίους που λένε περί αυτού, του Υιού· «Αυτός που γνωρίζει τα πάντα πριν ακόμη γίνουν». Και βέβαια μέσα στα πάντα είναι και η ημέρα της Συντέλειας, αφού το «πάντα» δεν μας επιτρέπει ν’αφήσουμε τίποτα έξωΕάν δε ο Υιός αγνοεί αυτή την ημέρα, τότε πως γνωρίζει τα πάντα; Αλλά όμως οι λόγοι των Αγίων είναι αληθινοί. Και βέβαια, ο Υιός γνωρίζει τα πάντα. Και εάν μέσα σ’ αυτά τα πάντα είναι ανάγκη να νοήσουμε και το τέλος, τότε το σόφισμά σας αποδεικνύεται μάταιο. Κατ’ οικονομία λοιπόν ο Χριστός λέγειότι δεν γνωρίζει την ώρα εκείνη και δεν είναι αλήθεια ότι αγνοεί». [387]
Και ο Άγιος Θεοφύλακτος:
«Αλλ’ ότι πως ηξεύρει και αυτός την ημέραν και την ώραν εκείνην, φανερόν είναι και από άλλα πολλά• διότι πάντα όσα έχει ο Πατήρ, του Υιού είναι, ο δε Πατήρ έχεικαι την γνώσιν της ημέρας, την έχει λοιπόν και ο Υιός, δηλαδή ηξεύρει περί τηςημέρας• φανερώτερον δε είναι από τούτο, διότι πως είναι δυνατόν να μην ηξεύρει οΥιός περί της ημέραςο οποίος τα προ της ημέρας ηξεύρει τοιουτοτρόπως• διότι αυτός όπου τους οδήγησεν έως τα πρόθυρα, φανερόν είναι ότι ηξεύρει, και την θύραν, αλλά δια το συμφέρον τους δεν την άνοιξε...». [388]
Και ακόμηεάν πράγματι αγνοεί, τότε γιατί όταν απευθύνεται στους μαθητές του, για το θέμα αυτό λέγει: «Γρηγορείτε ουν, ότι ουκ οίδατε ποία ώρα ο Κυριος υμών έρχεται... δια τούτο και υμείς γίνεσθε έτοιμοιότι η ώρα ου δοκείτε ο υιός του ανθρώπου έρχεται;». [389]
Προσέξτε! Δεν λέγει «ουκ οίδα» (δεν γνωρίζω) η «ουκ οίδαμε» (δεν γνωρίζουμε), δηλαδή δεν βάζει και τον εαυτόν Του μέσα, αλλά λέγει, «ουκ οίδατε» (δεν γνωρίζετε) δηλαδή, εσείς δεν γνωρίζετε.
Όπως πάλι και λίγο παρακάτω, δεν λέει «ου δοκώ» (δεν περιμένω) η «ου δοκούμε», (δεν περιμένουμε), δηλαδή δεν συμπεριλαμβάνει και τον ίδιοναλλά λέγει, «ου δοκείτε» (δεν περιμένετε), δηλαδή εσείς δεν περιμένετε.
Εάν λοιπόν δεν γνώριζε ούτε ο ίδιος, δεν θα συμπεριελάμβανε και τον εαυτόν Του μέσα; Γιατί δεν το έκανε;
Γιατί φυσικά και δεν αγνοείαλλά αντιθέτως γνωρίζει πολύ καλά.
Αναφέρει πάλι σχετικά ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας:
 «"Γρηγορείτε ουν και υμείςότι ουκ οίδατε ποία ώρα ο Κύριος υμών έρχεται" και πάλιν· "η ου δοκείτε ώραο Υιός του ανθρώπου έρχεται".
Έπρεπε δε εάν βέβαια ήταν αυτός που αγνοούσεαφού είναι ο ίδιος ο Λόγος, να ειπεί μάλλον εκείνο: "Δεν γνωρίζω ποιά ημέρα θα έρθω και σε ώρα που δεν περιμένω, θα σταλλώ". Επειδή δε όμως γι’ αυτούς που τον άκουγανέθεσε ότι δεν γνωρίζουν τον καιρό και την ημέρα της παρουσίας του, είναι φανερό ότι αυτός γνωρίζει ως Λόγος του Θεού. Δείχνει δε ότι αγνοεί επειδή έγινε άνθρωπος και ίδιον των ανθρώπων υπάρχει η άγνοια». [390]
Προσέξτε δε και κάτι άλλο ακόμη, για να δείτε για άλλη μία φορά, αυτό που αναφέραμεστην αρχήότι δηλαδή ποτέ δεν ερμηνεύουμε ένα κείμενο και χωρίο της Αγίας Γραφής μεμονωμένα και κατά γράμμα, αλλά πάντα σε σχέση με την υπόλοιπη Γραφή.
Ας μην πάμε πολύ μακριά, σε άλλο κεφάλαιο της Γραφής, ούτε πολύ πιο πάνω η πιο κάτω. Ας πάμε ακριβώς στον επόμενο στίχο μετά τον στίχο 36 που αναφέρεται το «ουδείς γνωρίζει». Τι λέγει ο επόμενος στίχος;
«37 ώσπερ δε αι ημέραι του Νώε, ούτως έσται και η παρουσία του υιού τουανθρώπου. 38 ώσπερ γαρ ήσαν εν ταις ημέραις ταις προ του κατακλυσμού τρώγοντες και πίνοντες, γαμούντες και εκγαμίζοντεςάχρι ης ημέρας εισήλθε Νώε εις την κιβωτόν, 39 και ουκ έγνωσαν έως ήλθεν ο κατακλυσμός και ήρεν άπαντας, ούτως έσται και η παρουσία του υιού του ανθρώπου». [391]
Τι βλέπουμε εδώ;
Ότι ο Κύριός μας, παρομοιάζει τα έσχατα χρόνια με τα χρόνια του Νώε.
Γιατί άραγε; Είναι τυχαίο; Φυσικά και όχιαφού ο,τι ακριβώς γίνονταν στα χρόνια του Νώε, τα ίδια ακριβώς θα γίνονται και λίγο πριν το Τέλος του Κόσμου.
Όπως δηλαδή τότε, επί εποχής του Νώε, εκτός όλων των άλλωνο  Θεός είχεενημερώσει τους ανθρώπουςότι θα γίνει το “τέλος” του κόσμου, έτσι ακριβώς θα πράξει και πριν την Δευτέρα Του έλευση.
Γνώριζαν τότε οι άνθρωποι ότι έρχεται το τέλος τους;
Ναι η όχι; Φυσικά και ΝΑΙ!!!
Οι άνθρωποι τότε ΓΝΩΡΙΖΑΝ, δηλαδή είχαν την γνώση και την πληροφορία, αφού είχανενημερωθεί και προειδοποιηθεί από τον Θεόν μέσω του Νώε ότι θα γίνει ο κατακλυσμός και το τέλος του τότε κόσμου.
Αυτοί όμως πιστέψαν; Όχι!
Το δέχθηκαν; Όχι!!
Ακολούθησε κανείς τον Νώε στην Κιβωτό, εκτός από την οικογένειά του; Όχι!!! Αντιθέτως μάλιστα! Κορόϊδευαν και χλεύαζαν τον Νώε!
ΕΑκριβώς το ίδιο, μας λέει ο Κύριος, θα συμβεί και στα έσχατα χρόνια.
Θα υπάρχει μεν η ΓΝΩΣΗ και η πληροφορία ότι έρχεται ο Αντίχριστος και το Τέλος του Κόσμου, αλλά ο κόσμος τι θα κάνει;
Ο,τι έκανε και τότε. Δηλαδή θα κοροϊδεύει και θα χλευάζει την γνώση και την πληροφορία αυτή.
Και βέβαια ένα άλλο ζήτημα που προκύπτει εδώεάν έχουν δίκαιο όλοι αυτοί πουυποστηρίζουν το «ουδείς γνωρίζει», είναι το πως θα ταιριάξουμε ερμηνευτικά τους δύο αυτούς συνεχόμενους στίχους μεταξύ τους, αφού από την μία ο στίχος «36» λέει ότικανείς δεν γνωρίζει και από την άλλη ο στίχος «37» λέει, ότι θα υπάρχει η γνώση και πληροφορία για τον Αντίχριστο και την Δευτέρα Παρουσία και ο κόσμος δεν θα το πιστεύει!
Τι γίνεται λοιπόν εδώ; Μπορεί κάποιος «σοφός» να μας απαντήσει;
Αλλά ακόμηαπό το ίδιο αυτό χωρίο, καταλήγουμε και πάλι στο ασφαλές συμπέρασμα,ότι ο Ιησούς Χριστός γνωρίζει πότε θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία, αφού σύμφωνα με τονίδιο τον Κύριόν μας, ο,τι γινόταν στην εποχή του Νώε θα γίνεται και στην εποχή της Δευτέρας Παρουσίας.
Γνώριζε τότε ο Υιός, πότε θα έλθει το Τέλος;
Εάν μεταφερθούμε στην εποχή του Νώε θα δούμε ότι ημέρες πριν, ο Θεός (δηλαδή οΥιός και Λόγος του Θεού, αφού ως γνωστόν και όπως λένε οι Άγιοί μας, όλες οιεμφανίσεις και θεοφάνειες στην Παλαιά Διαθήκη έγιναν από το δεύτερο Πρόσωπο τηςΑγίας Τριάδος, τον Υιό και Λόγο του Θεού, επειδή ακριβώς επρόκειτο να σαρκωθεί ότανθα ήρχετο το πλήρωμα του χρόνου) ενημέρωσε τον Νώε ότι μετά από ημέρες θα γίνειο Κατακλυσμός, δηλαδή θα έλθει το Τέλος.
«Και είπε Κυριος ο Θεός προς Νώε· είσελθε συ και πας ο οίκός σου εις την κιβωτόν... έτι γαρ ημερών επτά εγώ επάγω υετόν επί την γην τεσσαράκοντα ημέραςκαι τεσσαράκοντα νύκτας και εξαλείψω παν το ανάστημαο εποίησααπόπροσώπου πάσης της γης». [392]
Άραο Υιός τότε, γνώριζε πότε θα γίνει το Τέλος.
Επομένωςαφού ο ίδιος ο Χριστός μας είπε ότι υπάρχει πλήρης αντιστοιχία μεταξύ τηςεποχής του Νώε και της εποχής της Δευτέρας Παρουσίας Του, τότε σίγουρα και εδώ θα γνωρίζει πότε θα γίνει το Τέλος του Κόσμου.
Μάλιστα δε, όλα αυτά τα χρησιμοποιεί σαν ισχυρό επιχείρημα εναντίον των αιρετικών της εποχής του ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας:
«Εάν μέσα από την εικόνα και τα γεγονότα του Νώε ήθελε να μας σημάνει και προεικονίσει τον καιρό της Δευτέρας Παρουσίας Του, όταν θα έρθει να κρίνει όλητην οικουμένη, φαίνεται δε ότι δεν αγνοούσε την ημέρα που θα γινόταν οκατακλυσμός (διότι έτσι είπε εις τον Νώε “είσελθε εσύ και οι υιοί σου στην κιβωτό, διότι εντός επτά ημερών εγώ θα φέρω κατακλυσμό εις την γην”). Άρα γνωρίζει τηνώρα και την ημέρα της δικής του Παρουσίας, για να σώζεται η ομοιότητα των πραγμάτων. Και η εικόνα εκείνη του κατακλυσμού και του Νώε, αυτό ακριβώς εσήμαινε». [393]
 2.
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Η Μία Υπόσταση του Χριστού
Είναι πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν, φέρνοντας μάλιστα και αγιοπατερικά επιχειρήματαότι εδώ ο Χριστός, μιλάει ως άνθρωπος, με την ανθρώπινή Του ιδιότητα. Και επειδή κανείς άνθρωπος δεν γνωρίζει πότε θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία, δεν γνωρίζει, ως άνθρωπος, και ο Χριστός.
Δεν έχουν όμως δίκαιο. Διότι Θεία και ανθρωπίνη Φύσις του Κυρίου μας, ήταν αρρήκτως συνδεδεμένες μεταξύ τους, στην μία Υπόσταση του Υιού και Λόγου του Θεού.
Στο Πρόσωπο δηλαδή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, έχουμε ΜΙΑ Υπόσταση και δύο Φύσεις. Είναι Τέλειος Θεός και Τέλειος Άνθρωπος (εκτός αμαρτίας) σε ένα Πρόσωπο.
Δεν έχουμε ΔΥΟ Πρόσωπα - ΔΥΟ Υποστάσεις - ΔΥΟ ξεχωριστούς «Χριστούς», για να πούμε ότι ο Χριστός, σαν άνθρωπος, δεν γνώριζε και δεν ήξερε, αυτά που γνώριζε καιήξερε ο Χριστός σαν Θεός.
Αυτές είναι αιρέσεις των πρώτων αιώνων και μάλιστα καταδικασμένες απόΟικουμενικές και Τοπικές Συνόδους.
Λέγει ο Απόστολος Παύλος: «εις Θεός ο πατήρ... και εις Κυριος Ιησούς Χριστός, δι’ ου τα πάντα και ημείς δι’ αυτού». [394]
 Η δήθεν άγνοια του Χριστού
Μπορεί βέβαια κάποιοι άγιοί μας όπως θα δούμε και κατωτέρω, ερμηνεύοντας το σχετικό χωρίο «περί δε της ημέρας... ουδείς γνωρίζει», να αναφέρουν και αυτοί ότι εκεί οΧριστός μιλάει ως άνθρωπος και όχι ως Θεός.
Πλην όμως όπως θα δούμε, δεν εννοούν, αυτό που αντιλαμβάνονται και καταλαβαίνουν κάποιοι σύγχρονοι αθεολόγητοι «θεολόγοι», ότι δηλαδή ο Χριστός ως Θεός γνωρίζει,αλλά ως άνθρωπος δεν γνωρίζει την ημέρα και την ώρα της Δευτέρας Παρουσίας Του.
Αλλά, οι Άγιοί μας αναφερόμενοι στο θέμα αυτό, ομιλούν όχι κυριολεκτικά, αλλάσχετικά και συμβατικά, αναφέροντας αυτό που ισχύει ως δεδομένο για κάθε άνθρωπο(ότι δηλαδή ίδιον της ανθρωπίνης φύσεως είναι η άγνοια, το να μην γνωρίζει όλα αυτά τα μυστήρια) προκειμένου να μην αφήσουν, κανένα περιθώριο σε οποιονδήποτειδιαίτερατην εποχή εκείνη που μαίνονταν οι Χριστολογικές αιρέσεις, να αμφισβητήσει την σάρκωση και την ανθρώπινη φύση του Χριστού μας, όπως έπραξαν οι Μονοφυσίτες καιάλλοι αιρετικοί, που υποστήριζαν ότι ο Χριστός μας δεν έλαβε κατά αλήθειαν ανθρώπινημορφή, αλλά κατά φαντασίαν.
Λέγει χαρακτηριστικά ο Άγιος Αθανάσιος:
«Διότι εκείνοι μεν νομίζουν ότι με το να λέγη «ούτε ο Υιός» εμφανίζεται ως αγνοών ο Υιός επειδή είναι κτίσμα. Όμως δεν συμβαίνει τούτο, μη γένοιτο! Διότι όπως ότανλέγη «έκτισέ με» το λέγει ανθρωπίνωςέτσι και όταν λέγη «ούτε ο Υιός»ανθρωπίνως πάλιν το λέγει. Το ότι δε ελέχθη έτσι έχει εύλογον αιτίαν. Επειδήδηλαδή έγινε άνθρωποςόπως έχει γραφή και είναι ίδιον των ανθρώπων η άγνοια όπως και η πείνα, και τα άλλα (διότι δεν γνωρίζουν οι άνθρωποιεάν προηγουμένως δεν ακούσουν και δεν μάθουν), δια τούτο φανερώνει και την άγνοιαν των ανθρώπων, καθ’ όσον έγινε άνθρωπος∙ πρώτον μεν δια να δείξη ότι έχει πράγματι ανθρώπινονσώμα». [395
Αλλά και ο Άγιος Κύριλλος λέγει παρομοίως:
«Όχι αγνοώντας λοιπόν ο Λόγος που είναι η Σοφία του Πατρός λέγει το, "δεν γνωρίζω", αλλά θέλοντας να δείξει και την ανθρώπινη ιδιότητα στον εαυτό του, στην οποία πρέπει να υπάρχει η άγνοια. Διότι είναι ίδιον της ανθρωπότητος αυτό, η άγνοια. Διότι επειδή ενδύθηκε την δική μας σάρκα, δια τούτο και έπρεπε να δείχνει, να προσποιείτε, ότι έχει και την δική μας άγνοια... Θέλοντας λοιπόν να μας δείξει και να μας διδάξει κάτι χρήσιμο και σημαντικό, μας λέγει ότι δεν γνωρίζει τηνημέρα ως άνθρωπος, κατ’ οικονομία, παρόλο που γνωρίζει τα πάντα, ως Σοφία του Πατρός». [396]
Κατ’ οικονομία λοιπόν και κατά συγκατάβαση λέγει ο,τι λέγει εδώ ο Χριστός, όπως άλλωστε και πολλά άλλα πράγματα μέσα στο Ευαγγέλιο.
Επροσποιείτο ότι δεν γνώριζε, για εμάς τους ανθρώπους, για να μην νομίζουν κάποιοι ότιδεν σαρκώθηκε πραγματικά και ότι δεν ήταν κανονικός άνθρωποςαφού όλοι οιάνθρωποι έχουν την ίδια φύση και κοινά γνωρίσματα, και μεταξύ αυτών και την άγνοια.
Ένα δε ακόμη κλασσικό παράδειγμα που επιβεβαιώνει όλα αυτά είναι και το χωρίον τουιερού  Ευαγγελίου που λέγει, ότι
«Το δε παιδίον ηύξανε και 
εκραταιούτο πνεύματι πληρούμενον σοφίας, και χάρις Θεού ην επ  ατ... Και  Ιησος προέκοπτε σοφία και ηλικία και χάριτι παρά Θεώ και ανθρώποις», [397] ώστε να μην νομίσει κανείς ότι δεν σαρκώθηκε αληθινά ο Θεός Λόγος. Γι’ αυτό και ο Ευαγγελιστής Ιωάννης τονίζει: «Ο Λόγος Σαρξ εγένετο καιεσκήνωσεν εν ημίν».
Ας δούμε τι λέγει σχετικά ο Άγιος Θεοφύλακτος:
«Ηύξανε δε ο Ιησούς κατά το σώμα· με όλον όπου ηδύνατο και εξ αυτής της μήτρας, ν’ ανέβη εις μέτρον ανδρικής ηλικίας· όμως ήθελε λογισθή πως κατά φαντασίανεσαρκώθη, δια τούτο αυξάνει από ολίγονολίγον. Και όσον αυξάνετο κατά το κορμί, τοσούτον εφανερώνετο και η Σοφία του Θεού Λόγου. Διότι δεν εγένετο κατά προκοπήν και μάθησιν σοφός, μη γένοιτο· αλλ’ από ολίγον ολίγον, δείχνοντας την φυσικήν του σοφίαν, κατά την τάξιν της σωματικής ηλικίας· λέγεται πωςεπρόκοπτε, και εδυναμώνετο με το πνεύμα. Διότι αν ήθελε δείξη όλην την σοφίαν εξ αρχής ακόμη έως όπου ήτο μικρόν παιδίον, ήθελε φανή τίποτε παράξενον θαύμα·αλλά τώρα λόγω να δείχνη την σοφίαν του, κατά το μέτρον της ηλικίαςεπλήρωσετην οικονομίαν, όχι πως ελάμβανε σοφίαν· διότι τι να ήθελε γίνη τελειότερον, τουαπ’ αρχής τελείου; αλλά την σοφίαν όπου ήτον εις αυτόν, την εφανέρωνεν από ολίγονολίγον... Βλέπε δε πως εδώ ο Ευαγγελιστής, εξηγώντας τι είναι το προκόπτειν σοφία, προσθέτει και ηλικία· διότι την προκοπήν της ηλικίας, λέγει πως είναι προκοπή της σοφίας. Εχαριτώνετο δε και από τον Θεόν, και από τουςανθρώπους. Τουτέστιν έκαμνε και τα αρεστά τω Θεώ, και τοις ανθρώποις,επαινετά. Πρώτον δε τα παρά Θεώ, είτα το παρά ανθρώποις· διότι πρώτον πρέπει να ευαρεστή τινάς τον Θεόν, και τότε τους ανθρώπους». [398]
Και ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας:
«Γιατί ασφαλώς ήταν ικανός ο Λόγος, όντας Θεός, ακόμα και από την μήτρα ναανεβάσει την σάρκα του στο μέτρο τέλειου άνδρααλλ’ αυτό δεν θα ήταν μακρυάαπό τερατογέννηση. Γι’ αυτό άφησε την σάρκα του ν’ ακολουθήσει τις ανθρώπινεςσυνήθειες και τους νόμους. Έτσι θα μπορούσε να λέγεται ότι προοδεύει στην σοφία,όχι δεχόμενος πρόσθετη σοφία, κατά το ότι είναι Θεός αυτός που είναι παντέλειος σε όλα και δεν έχει καθόλου ανάγκη από τα θεοπρεπή αξιώματααλλά ότιο Λόγος του Θεού, μαζί με την ανάπτυξη του σώματος επεξέτεινε σιγά-σιγά σ’ αυτό και τηνεκδήλωση της σοφίας του.
Με την ηλικία βέβαια αυξανόταν το σώμα, ενώ με τη σοφία προόδευε η ψυχή. Γιατίη θεότητα δεν επιδέχεται καμμιά επίδοσηαφού ο Λόγος του Θεού είναι τέλειος σεόλα. Δικαιολογημένα βέβαια συνέδεσε μαζί με την αύξηση της ηλικίας, και τηνεπίδοση της σοφίας. Γιατί η θεία φύση, ανάλογα με το μέτρο της ηλικίας του σώματος, αποκάλυπτε και την σοφία της...
Σε τι τέλος πάντων θα προκόψει το τέλειο; Η ποιά προσθήκη γενικά μπορεί να δεχθεί εκείνο πέρα από το οποίο δεν υπάρχει τίποτε; Δεν λέχθηκε λοιπόν ότιπροοδεύει κατά το ότι ο Λόγος είναι και Θεός, αλλάεπειδή πάντοτε θαυμαζόταν περισσότερο, αποδεικνυόταν περισσότερο χαριέστερος με τα αποτελέσματα σεεκείνους που τον έβλεπανεπειδή αυξανόταν, όπως μάλλον μπορούμε να πούμεαληθέστεραο τρόπος του θαυμασμού στις σκέψεις εκείνων που τον έβλεπαν, παρά προς χάριν αυτού του τέλειου ως Θεού. Και πρόσεχε ότι η προκοπή του σε κάτι είναι διαφορετικό από εκείνο στο οποίο λέγεται ότι προκόβει. Εάν δηλαδή λέγεται ότιπροόδευε στη σοφία, δεν προόδευε η σοφία (Ιω. α , 14), αλλά με αυτήν προόδευε τοανθρώπινο στοιχείο. Γιατί καθώς αποκαλυπτόταν και φανερωνόταν από μέρα σε μέρα η θεότητα σ’ αυτόν, γινόταν πιο αξιοθαύμαστος σ’ αυτούς που τον έβλεπαν».[398]
Εάν λοιπόν, θα μπορούσε κάποιος πραγματικά ορθόδοξοςεξ αιτίας αυτού του χωρίου, να δεχθεί ότι ο Χριστός ως άνθρωπος δεν ήταν ευθύς εξ αρχής κεχαριτωμένος και τέλειος άνθρωποςέχοντας δηλαδή όλη την σοφία, την γνώση και τα χαρίσματα τουΑγίου Πνεύματος σε απόλυτη πληρότητα, αλλά σιγά σιγά προόδευε πνευματικά καιαποκτούσε τις διάφορες χάρες και την σοφία, τότε θα μπορούσαμε να δεχθούμε και ότισαν άνθρωπος δεν γνωρίζει την ημέρα και την ώρα.
Υπάρχει όμως κανείς τέτοιος; Εάν ναι, ας βγει να το πει δημόσια.
Βλέπουμε λοιπόν, ότι ούτε αυτό ισχύειΑλλάο Χριστός μας εγνώριζε και σανάνθρωπος.
Και άρααφού όπως απεδείξαμεεγνώριζε και ως Θεός, εγνώριζε και ως άνθρωπος, τότε γνωρίζει και ως Θεάνθρωπος.
Άρα καταπίπτει ως χάρτινος πύργος και αυτό, το δήθεν σπουδαίο επιχείρημά τους!
Σχετικά με την λέξη "ΟΥΔΕΙΣ"

Αλλά όμωςεπειδή συζητώντας κανείς με όλους αυτούς διαπιστώνει, παρ’ όλα όσα λένε οι Άγιοί μας, μια μεγάλη επιμονή και εμμονή στο συγκεκριμένο αυτό χωρίο και ιδιαίτεραστη λέξη «ουδείς» δηλαδή «κανένας», προκειμένου να πείσουν και να αποδείξουνότικανείς δεν γνωρίζει πότε θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία, θα ήθελα να προσθέσω και κάτιακόμη.
Ας πάμε σε μία άλλη περικοπή του Ευαγγελίου, που μιλάει για κάποιον Νεανίσκο πλούσιο, ο οποίος πλησιάζει πονηρά τον Κύριόν μας και του λέει:
«Διδάσκαλε αγαθέ, τι αγαθόν ποιήσω ίνα έχω ζωήν αιώνιον;  ο δε είπεν αυτώ· τι με λέγεις αγαθόν; ουδείς αγαθός ει μη εις ο Θεός. ει δε θέλεις εισελθείν εις την ζωήν, τήρησον τας εντολάς». [400]
Εδώ βλέπουμε, ότι ενώ ο Νεανίσκος αποκαλεί τον Κύριόν μας «αγαθόν», Εκείνος όχιμόνον «δεν αποδέχεται» τον χαρακτηρισμόν του αγαθούαλλά τρόπον τινά, εγκαλεί τον Νεανίσκον που τον ονομάζει «αγαθόν», λέγοντάς του, ότι «ΟΥΔΕΙΣ ΑΓΑΘΟΣ», δηλαδή κανείς δεν είναι αγαθός, παρά μόνον έναςο Θεός.
Άρα γε, γιατί ο Χριστός μας του λέει ότι «ΟΥΔΕΙΣ», δηλαδή «ΚΑΝΕΝΑΣ» δεν είναιαγαθός παρά μόνον ο Θεός;
Δηλαδή, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός δεν ήταν και Θεός;
Η θα μας πούνε πάλι το κλασσικό ότι εκεί δεν μιλούσε ως Θεός, αλλά μιλούσε σανάνθρωπος; 
Θέλουν να μας πουν δηλαδή,  ότι ο Ιησούς Χριστός σαν Θεός ήταν αγαθόςαλλά σανάνθρωπος δεν ήταν;
Μπορεί κανείς σώφρων και λογικός, να ισχυριστεί κάτι τέτοιο η κάτι παρόμοιο;
Σε καμμία περίπτωση.
Φοβερή βλασφημία μόνον και να το σκεφθεί κανείς, πόσο μάλλον και να το πιστεύει!
Φυσικά ήταν και είναι «Αγαθός» και σαν άνθρωπος και σαν Θεός.
Τότε λοιπόν, γιατί λέει το, «ουδείς αγαθός»;
Πάντως όχι γιατί δεν ήταν η δεν πίστευε ότι ήταν Αγαθός ο ίδιοςως Θεάνθρωπος, αλλά επειδή ο συγκεκριμένος νεανίσκος δεν προσήλθε με πνεύμα ταπεινώσεως και πίστεως προς τον Κύριόν μας, έχοντας την βεβαιότητα ότι πράγματι ήταν και Θεός, αλλάπροσήλθε με πνεύμα πονηρίας, πειρακτικά, για να πειράξει, να δοκιμάσει, τον Χριστόν, νομίζοντας και πιστεύοντας, ότι είχε να κάνει με έναν κοινό, απλό και συνηθισμένοάνθρωπο.
Γι’ αυτό και ο Κύριός μας, του απάντησε κατ’ αυτόν τον τρόπον, λέγοντας του «ουδείςαγαθός», θέλοντας να του πει, ότι αφού δεν πιστεύεις μέσα σου ότι είμαι και Θεός, τότε γιατί με λέγεις αγαθόαφού μόνον ο Θεός είναι κατ’ αλήθεια αγαθός;
Αναφέρει σχετικά ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας:
«Επειδή τοίνυν άνθρωπον βλέπων ο νομικός, ως ανθρώπω πρόσεισι, και ως ψιλόνάνθρωπον ερωτάεξελέγχων ως αμαθή, μάλισθ’ ότι σοφίας υπόληψιν επραγματεύετο, δια του δοκείν ειδέναι τον νόμον, δυσωπεί λέγων· Μόνος αγαθόςκατά αλήθειαν ο Θεός. Τι τοιγαρούν ως ανθρώπω προσελθών, το μόνω προσόν τω Θεώ κατά φύσιν, εμοί περιτίθης, αγαθόν αποκαλών; Εις γαρ εστιν ο φύσει αγαθός, Θεός δηλαδή. Ει μεν ουν οίδας με, φησί, Θεόν όντα, και δια τούτο αγαθόνότου δη χάριν ως ανθρώπω προσέρχη ψιλώ; Ει δε ου πιστεύεις είναί με Θεόν, αλλ’ άνθρωπον οίει με ψιλόν, τι δη ποτε τω Θεώ πρέπον αξίωμα μόνω προσάπτειςανθρώπωΈλεγχος ουν αμαθίας το ειρημένον εστίν, ου θεολογίας αξίωσις». [401]
Να λοιπόν, που έχουμε μία ακόμη περίπτωση μέσα από το Ευαγγέλιο που μιλάει πάλι ο ίδιος ο Κύριός μας και που αναφέρει και πάλι την λέξη «ΟΥΔΕΙΣ», χωρίς όμως να εννοεί«ουδείς», δηλαδή «κανείς», αφού Εκείνος ήταν ούτως η άλλως αγαθός ως Θεάνθρωπος.
Και εάν έχουμε ήδη μία περίπτωση που το «ουδείς» δεν σημαίνει «κανείς» και δεν είναι «ουδείς», γιατί να είναι και να σημαίνει «ουδείς» στην δική μας περίπτωση πουεξετάζουμε;

Μπορεί κάποιος να μας απαντήσει;

Εάν πράγματι δεν γνωρίζει ουδείς
τότε πως γνωρίζουν πολλοί Άγιοί μας;

Αλλά ακόμη και εάν υποθέσουμε, σύμφωνα πάντα με όλους αυτούς, ότι το «ουδείς γνωρίζει» σημαίνει ΚΑΝΕΙΣ, τότε μήπως μπορούν να μας απαντήσουν πως γίνεται όλοιοι Άγιοί μας να γνωρίζουν και να λένε ότι η Δευτέρα Παρουσία θα γίνει τον 7ον - 8ον αιώνα-χιλιετία, ημέρα Κυριακή, 25η Μαρτίου και ώρα 6η της νυκτός η «εν τω μέσω της νυκτός»;
Και συγκεκριμένα οι Άγιοι:
1)Ιωάννης Χρυσόστομος,
2)Μέγας Βασίλειος,
3)Γρηγόριος Θεολόγος,
4)Γρηγόριος Νύσσης,
5)Ιππόλυτος Πάπας Ρώμης,
6)Κύριλλος Αλεξανδρείας,
7)Κύριλλος Ιεροσολύμων,
8)Αναστάσιος Σιναίτης,
9)Ιωάννης Δαμασκηνός,
10)Μάξιμος Ομολογητής,
11)Γρηγόριος Παλαμάς,
12)Νικόδημος Αγιορείτης,
13)Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής,
14)Δαμασκηνός ο Στουδίτης, Μητροπολίτης Άρτης,
15)Νείλος ο Μυροβλήτης, 
16)Κοσμάς ο Αιτωλός, και πολλοί άλλοιόπως ήδη έχουμε δει και αναφέρει με στοιχεία και παραπομπές, μέσα στο παρόν βιβλίο μας;

Εάν λοιπόν ίσχυε αυτό, ότι δηλαδή κανένας δεν γνωρίζει την ΗΜΕΡΑ και την ώρα, τότε πως γίνεται όλοι αυτοί οι Άγιοί μας να γνωρίζουν και να ορίζουν και ημέρα και ώρα και χρόνο και αιώνα και χιλιετία, όπως έχουμε αποδείξει με πολλά στοιχεία και αναφορές και πλήθος παραπομπών μέσα στό ταπεινό μας βιβλίο;
Είναι δυνατόν να κάνουν λάθος όλοι αυτοί οι φωτισμένοι Άγιοί μας και να έχουν δίκαιοόλοι αυτοί οι σύγχρονοι κληρικοί και λαϊκοί;
Φυσικά και όχι!
Άρα, να που και πάλι αποδεικνύεται ότι όλοι αυτοί δεν ερμηνεύουν ορθά το συγκεκριμένο χωρίον.

Η Ερμηνεία των Αγίων Πατέρων μας
στο επίμαχο χωρίο «Ουδείς Γνωρίζει»

Επειδή όμωςέχουν γράψει πάρα πολλά και σπουδαία, όπως πάντα, οι άγιοί μας, γύρωαπό το θέμα αυτό, αντί να συνεχίσει η ταπεινότης μου, ας δούμε, πως ερμηνεύουν οιΆγιοί μας, τα συγκεκριμένα χωρία:
α) «Περί δε της ημέρας εκείνης και της ώρας κανείς δεν γνωρίζει, ούτε οι άγγελοι των ουρανών, ει μη ο Πατήρ μου μόνος». (Ματθ. 24, 36)
β) «Περί δε της ημέρας εκείνης η της ώρας κανείς δεν γνωρίζει, ούτε οι άγγελοι εις τον ουρανόν, ούτε ο Υιός, παρά  ο πατήρ». (Μαρκ. ιγ’, 32)

α) Ο Μέγας Βασίλειος
«Θα ήρμοζεν εις την φιλοπονίαν σου να παραθέσης τα ευαγγελικά λόγια και να συγκρίνης μεταξύ των, το του Ματθαίου και το του Μάρκου. Διότι μόνον αυτοί φαίνονται να συμφωνούν μεταξύ των εις το χωρίον τούτο. Λοιπόν, η φράσις του Ματθαίου έχει ως εξής: «Περί δε της ημέρας εκείνης και της ώρας κανείς δεν γνωρίζει, ούτε οι άγγελοι των ουρανών, ειμή μόνος ο Πατήρ».
Του δε Μάρκου ως εξής:«Περί δε της ημέρας εκείνης και της ώρας κανείς δεν γνωρίζει ούτε οι εν τω ουρανώ άγγελοι, ούτε ο Υιός, ειμή ο Πατήρ».
 Τι αξίζει να επισημανθή εις αυτά; Ότι ο μεν Ματθαίος δεν είπε τίποτε περί της αγνωσίαςτου Υιού, αλλά φαίνεται να συμφωνή κατά την έννοιαν με τον Μάρκον με το να λέγη, «ει μη ο Πατήρ μόνος».
 Ημείς δε έχομεν την γνώμην ότι το «μόνος» έχει λεχθή προς αντιδιαστολήν από τουςαγγέλους και ότι ο Υιός δεν συμπεριλαμβάνεται μαζί με τους δούλους του κατά τηνάγνοιαν. (Εννοεί πάντοτε την άγνοιαν της ημέρας και ώρας της δευτέρας ελεύσεως). Διότι αυτός που είπεν ότι «πάντα όσα έχει ο Πατήρ εμά εστιν» είναι αψευδήςΈνα δε απότα στοιχεία που έχει είναι και η γνώσις της ημέρας εκείνης και της ώρας.
Επομένως ο Κύριος, εις την ρήσιν του Ματθαίου, παρασιωπών το ιδικόν του πρόσωπονως ομολογούμενον, είπεν ότι οι άγγελοι αγνοούν και μόνον ο Πατήρ γνωρίζει,εξυπονοών με την σιωπήν ότι η γνώσις του Πατρός είναι και ιδική του, διότι και εις άλλασημεία έχει είπει, «καθώς γνωρίζει εμέ ο Πατήρ, και εγώ γνωρίζω τον Πατέρα».
 Εάν δε ο Πατήρ γνωρίζη τον Υιόν ολόκληρον και πλήρως, ώστε να κατανοή και όληντην σοφίαν που κατοικεί εις αυτόν, είναι φανερόν ότι κατά το ίσον μέτρον και θαεπιγνωσθή υπό του Υιού, μαζί με όλην την ενυπάρχουσαν εις αυτόν σοφίαν και πρόγνωσιν των μελλόντων. Τοιαύτην λοιπόν ερμηνείαν δίδομεν εις το κείμενον του Ματθαίου, «ει μη ο Πατήρ μόνος».
Το δε κείμενον του Μάρκου, επειδή αυτό φαίνεται να αποκλείη σαφώς και τον Υιόν απότην γνώσιν, εκλαμβάνομεν υπό την εξής έννοιαν• ότι δηλαδή κανείς δεν γνωρίζει, ούτε οι άγγελοι του Θεού, αλλ’ ούτε ο Υιός θα εγνώριζενεάν δεν είχε γνωρίσει ο Πατήρ• δηλαδή η αιτία του ότι ο Υιός γνωρίζει προέρχεται από τον Πατέρα. Αυτή δε η εξήγησιςδια τον ακούοντα με ορθοφροσύνην είναι αβίαστοςεπειδή δεν απαντά εδώ το «μόνος»,όπως συμβαίνει εις τον Ματθαίον.
Η έννοια δε του χωρίου του Μάρκου είναι η κατωτέρω:
Ως προς την ημέραν εκείνην και την ώραν δεν γνωρίζει κανείς, ούτε οι άγγελοι του Θεού, ακόμη δε ούτε ο Υιός θα εγνώριζενεάν δεν εγνώριζεν ήδη ο Πατήρ, διότι από τον Πατέρα είχε δοθή εις αυτόν η γνώσις ήδη εξ αρχής. Είναι δε ευλογώτατον και θεοπρεπές να λέγεται περί του Υιού τούτο, ότι έχει και την ικανότητα γνώσεως και τον στολισμόν με όλην την σοφίαν και δόξαν που ταιριάζει εις την θεότητά του από εκείνον του οποίουείναι ομοούσιος».[402]

β) Ο Μέγας Αθανάσιος
«Και εκείνο πάλιν, το ορθώς μεν λεχθέν, κακώς δε κατανοούμενον από αυτούς, εννοώτο «περί της ημέρας όμως και της ώρας, κατά την οποία θα γίνη η δευτέρα παρουσία καιη καθολική κρίσις, ουδείς γνωρίζει πότε ακριβώς θα έλθη, ούτε οι άγγελοι εις τους ουρανούς, ούτε ο Υιός», είναι ορθόν ως προς το νόημά του.
Διότι εκείνοι μεν νομίζουν ότι με το να λέγη «ούτε ο Υιός» εμφανίζεται ως αγνοών οΥιός επειδή είναι κτίσμα.
Όμως δεν συμβαίνει τούτο, μη γένοιτο! Διότι όπως όταν λέγη «έκτισέ με» το λέγειανθρωπίνωςέτσι και όταν λέγη «ούτε ο Υιός» ανθρωπίνως πάλιν το λέγει. Το ότι δεελέχθη έτσι έχει εύλογον αιτίαν.
Επειδή δηλαδή έγινε άνθρωποςόπως έχει γραφή και είναι ίδιον των ανθρώπων η άγνοια όπως και η πείνα, και τα άλλα (διότι δεν γνωρίζουν οι άνθρωποιεάν προηγουμένως δενακούσουν και δεν μάθουν), δια τούτο φανερώνει και την άγνοιαν των ανθρώπων, καθ’όσον έγινε άνθρωπος πρώτον μεν δια να δείξη ότι έχει πράγματι ανθρώπινον σώμα,έπειτα δε, μολονότι έχει την άγνοιαν των ανθρώπων ως προς το σώμα αφού τοελευθερώση και το καθαρίση από όλα, δια να παρουσιάση εις τον Πατέρα τηνανθρωπότητα τελείαν και αγίαν.
Ποίαν δικαιολογίαν ακόμη θα εύρουν οι Αρειανοί; Τι άλλο θα επινοήσουν δια να διαμαρτυρηθούν; Απεδείχθησαν ότι δεν γνωρίζουν το νόημα του «ο Κύριος με έκτισεν ως το πρώτον εκ των δημιουργημάτων του» και εφάνησαν ότι δεν κατανοούν το «περί δε της ημέρας όμως και της ώρας, κατά την οποία θα γίνη η δευτέρα παρουσία, ουδείς γνωρίζει πότε ακριβώς θα έλθη, ούτε οι άγγελοι εις τους ουρανούς, ούτε ο Υιός».
Διότι όπως όταν λέγη το «έκτισε», υποδηλοί την ανθρωπίνην φύσιν, διότι έγινε άνθρωποςκαι εκτίσθηόταν λέγη δε «Εγώ και ο Πατήρ είμεθα εν» και «εκείνος που έχει ίδει εμέ,έχει ίδει τον Πατέρα» και «Εγώ ειμί εν τω Πατρί, και ο Πατήρ είναι εν εμοί» υποδηλοί ότιείναι προαιώνιος και ομοούσιος με τον Πατέρα, έτσι και όταν λέγη «κανείς δεν γνωρίζει, ούτε και ο Υιός» το λέγει πάλιν ως άνθρωπος, διότι η άγνοια είναι ίδιον γνώρισμα τωνανθρώπων.
Όταν όμως λέγη «κανείς δεν γνωρίζει τελείως τον Πατέρα παρά μόνον ο Υιός, και κανείς δεν γνωρίζει τελείως τον Υιόν παρά μόνον ο Πατήρ» δεικνύει ότι γνωρίζει πολλά περισσότερα από τα δημιουργήματα.
Οι μαθηταί του λοιπόν, καθώς λέγεται εις το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, έλεγον∙ «τώρα βεβαιούμεθα ότι γνωρίζει τα πάντα».
Είναι καταφανές λοιπόν ότι δεν υπάρχει τίποτε που να μη γνωρίζη, καθ’ όσον είναι οΛόγος, δια του οποίου εδημιουργήθησαν τα πάντα.
 Αφού δε μεταξύ όλων αυτών τα οποία εδημιούργησε, συμπεριλαμβάνεται και η ημέρα εκείνηοπωσδήποτε θα έλθη δι’ αυτού, και αν εκραγούν ακόμη μυριάκις λόγω τηςαγνοίας των οι Αρειανοί». [403] 
γ) Ο Άγιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας
«Διδάσκει τους μαθητάς εδώ, να μη ζητούν να μανθάνουν εκείνα όπου υπερβαίνουν την γνώσιν των ανθρώπων, διότι με το να ειπή ούτε οι Άγγελοι, τους εκράτησε να μη ζητούν να μάθουν εκείνα όπου δεν τα ηξεύρουν ακόμη, ούτε οι άγγελοι με το να ειπή δε ότιμόνος ο Πατήρ μου, τους εμπόδισε να μη ζητήσουν πλέον να μάθουν τοιαύτα. 
Διότι αν ήθελεν ειπή ότι ηξεύρωαλλά δεν θέλω να σας το ειπώ, ήθελαν λυπηθή ωςκαταφρονεμένοι υπ’ αυτού καθώς κάμνουν και οι πατέρες πολλάκις με τα παιδιά τους,όταν κρατούν τίποτε εις τα χέρια τους, και τους το ζητούν τα παιδιά τους, και αυτοί δεν θέλουν να τους το δώσουν, το κρύβουν και λέγουν, ότι δεν έχουν εκείνο όπου τους ζητούν, και έτσι παύουν τα παιδιά, και τα ημερώνουν από τα κλαυσίματα.
Έτσι λοιπόν και ο Κύριος, με το να ειπή ότι κανείς δεν ηξεύρει ούτε ο υιός, ειμή μόνον οπατήρ, τους εμποδίζει να μη ζητούν τοιαύτα δια να παύση λοιπόν τους Αποστόλους όπου εγύρευαν να μάθουν περί της ημέρας, και ώρας εκείνης, είπεν, ότι ουδέ εγώ δενηξεύρω, ειμή ο πατήρ μου μόνος. 
Αλλ’ ότι πως ηξεύρει και αυτός την ημέραν και την ώραν εκείνην, φανερόν είναι και από άλλα πολλά, διότι πάντα όσα έχει ο πατήρ, του υιού είναι, ο δε πατήρ έχει και την γνώσιν της ημέρας, την έχει λοιπόν και ο υιός, δηλαδή ηξεύρει περί της ημέρας.
Φανερώτερον δε είναι από τούτο, διότι πως είναι δυνατόν να μη ηξεύρει ο υιός περί τηςημέραςο οποίος τα προ της ημέρας ηξεύρει τοιουτοτρόπως διότι αυτός όπου τουςοδήγησεν έως τα πρόθυρα, φανερόν είναι ότι ηξεύρει, και την θύραν, αλλά δια το συμφέρον τους δεν την άνοιξε, διότι δεν μας συμφέρει να ηξεύρωμεν πότε είναι ησυντέλεια, δια να μην αμελήσωμεν διότι με το να μην ηξεύρωμεν είμεθα πάντοτε φοβισμένοι, και σπουδάζομεν να ευρεθώμεν ετοιμασμένοι». [404]

δ) Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
«"Δια την ημέραν δε εκείνην και την ώραν κανείς δεν γνωρίζει τίποτε, ούτε οι άγγελοιτων ουρανών, παρά μόνον ο Πατήρ μου".
Με την δήλωσιν "ούτε οι άγγελοι" τους απεστόμωσενώστε να μη ζητήσουν να μάθουνο,τι δεν γνωρίζουν εκείνοι, λέγων δε "ούτε ο Υιός" τους εμποδίζει όχι μόνον να μάθουν,αλλά και να ερευνούν.
Ότι δε δι’ αυτό το είπε, βλέπε πως τους απεστόμωσε καλύτερα μετά την ανάστασινόταντους είδε να γίνωνται περισσότερον περίεργοι. Διότι τώρα μεν τους ανέφερε πολλά και διάφορα τεκμήρια, τότε δε τους είπεν απλώς∙ "δεν είναι ιδική σας υπόθεσις να γνωρίζετε τους χρόνους η τους καιρούς".
Έπειτα, δια να μη είπουν ότι παρεμελήθημεν, περιεφρονήθημεν, ούτε αυτού δεν είμεθαάξιοι, λέγει∙  "τους οποίους ώρισεν ο Πατήρ κατά την ιδικήν του εξουσίαν". Διότιεφρόντιζε πάρα πολύ να τους τιμά και να μη τους αποκρύπτη τίποτε. Δια τούτο αυτό τοαφήνει εις την δικαιοδοσίαν του Πατρός, αφ’ ενός δια να κάμη το πράγμα φοβερόν, καιαφ’ ετέρου να αποκλείση εκείνους να πληροφορηθούν αυτό που ελέχθη.
Διότι εάν δεν είναι αυτό και το αγνοεί, πότε θα το γνωρίση; Μήπως μαζί μας; Και ποίος θα ημπορούσε να το είπη αυτό; Και τον μεν Πατέρα τον γνωρίζει ακριβώς, τόσονακριβώς μάλιστα όσον Εκείνος γνωρίζει τον Υιόν, την δε ημέραν την αγνοεί;
Έπειτα, το μεν Πνεύμα ερευνά και τα βάθη του Θεού, και Αυτός δεν γνωρίζει ούτε τον χρόνον της κρίσεως;
Αλλά το μεν πως πρέπει να κρίνη το γνωρίζει και τα απόκρυφα του καθενός τα γνωρίζει καλώς, αυτό δε που είναι πολύ πιο ασήμαντον από εκείνο, αυτό θα το αγνοούσε;
Πως όμωςεάν "όλα έγιναν δι’ αυτού και χωρίς αυτόν δεν έγινε τίποτε", ηγνόησε τηνημέραν; Διότι αυτός που εδημιούργησε τους αιώνας, είναι φανερόν ότι εδημιούργησε και τους χρόνους, εάν δε εδημιούργησε τους χρόνους, εδημιούργησε και την ημέραν∙ πως λοιπόν αγνοεί αυτήν που εδημιούργησεν;» [405]
Καμμία σχέση λοιπόν, δεν έχει απ’ ότι είδαμε, η ερμηνεία όλων των Αγίων και θεοφόρων Πατέρων μας, με την ερμηνεία που δίνουν, όλοι οι ανωτέρω, στο χωρίο: «Περί δε της ημέρας εκείνης η της ώρας ουδείς οίδεν, ουδέ οι άγγελοι εν ουρανώ, ουδέ ο Υιός, ει μη ο πατήρ»
Λίγη προσοχή λοιπόν και σεβασμός, δεν θα έβλαπτε, σε ο,τι έχει σχέση με την ερμηνείατης Αγίας Γραφής και των θεμάτων αυτών.

Η "κατά γράμμα" ερμηνεία
Τέλος, θα θέλαμε να μας επιτρέψετε να πούμε κάποια πράγματα, ερμηνεύοντας και εμείς«κατά γράμμα» το ανωτέρω χωρίο, όπως άλλωστε κάνουν και αυτοί, προκειμένου να δείτε και να διαπιστώσετε, «ιδίοις όμμασι» που μπορεί να οδηγηθεί κανείς, όταν ερμηνεύει «κατά γράμμα» την Αγία Γραφή.
α) Τι μας λέγει το συγκεκριμένο αυτό χωρίο; Ότι «περί δε της ημέρας εκείνης η τηςώρας ουδείς οίδεν, ουδέ οι άγγελοι εν ουρανώ, ουδέ ο Υιός, ει μη ο πατήρ».
Εδώ βλέπουμε, ότι ο Χριστός αναφέρεται μόνο στην άγνοια της ημέρας και της ώρας της Δευτέρας Παρουσίας και όχι στον χρόνον και τον αιώνα.
Άρα, λογικά δεν αποκλείει ούτε απαγορεύει να γνωρίζει και να ομιλεί κανείς για τον χρόνον και τον αιώνα, που θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία.
Έτσι δεν είναι;
Εκτός εάν έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά. Στο ίδιο δηλαδή χωρίο το «ουδείς γνωρίζει» να το ερμηνεύουμε κατά γράμμα, ότι δηλαδή κανείς δεν γνωρίζει, ενώ το άλλοσημείο του χωρίου που μιλάει για «ημέρα και ώρα», εμείς να το ερμηνεύουμεγενικώτερα προσθέτοντας χρόνους, χιλιετίες, αιώνες κλπ.
Γίνεται; Δεν Νομίζω.
β) Λένε ακόμη όλοι αυτοί, που υποστηρίζουν την «κατά γράμμα» ερμηνεία του συγκεκριμένου αυτού χωρίου  «περί δε της ημέρας εκείνης η της ώρας ουδείς οίδεν...» σε διάφορες συζητήσεις που έχουν γίνει κατά καιρούς:
-Να, βλέπετε τι λέει εδώ το Ευαγγέλιο; «Ουδείς γνωρίζει», δηλαδή κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει το πότε θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία.
-«Ουδείς»; τους ρωτάμε.
-«Ουδείς», μας απαντούν.
-Ο Χριστός γνωρίζει; τους ρωτάμε.
-Ε, Βέβαια! Μας απαντούνόσοι φυσικά γνωρίζουν τα στοιχειώδη και βασικά της Πίστεώς μας.
-Ναι, τους λέμε, αλλά το ίδιο αυτό χωρίο παρακάτω μας λέγει ότι «ούτε ο Υιός γνωρίζει». Αυτό πως το δικαιολογείτε, αφού ο ίδιος ο Χριστός λέει «ουδείς οίδεν,... ουδέο Υιός, ει μη ο πατήρ;». (Μαρκ. ιγ’, 32)
Εκεί ο Χριστός εννοείται, μας λένε, ότι ομιλεί σαν άνθρωπος και όχι σαν Θεός. Σαν Θεός γνωρίζει, σαν άνθρωπος όμως δεν γνωρίζει.
- Ναι, αλλά εδώ, φεύγετε πλέον από την «κατά γράμμα» ερμηνεία του «ουδείς οίδεν,... ουδέ ο Υιός,» δηλαδή «κανένας δεν γνωρίζει,... ούτε ο Υιός» και πηγαίνετε πλέον σεερμηνείες δικές σας, προσωπικές, γι’ αυτό και λέτε «γράφει μεν αυτό, αλλά εννοεί εκείνο».
Οπότεεσείς μπορείτε να λέτε ότι εννοεί εκείνοο άλλος μπορεί να πει ότι εννοεί τοάλλο, και εμείςότι εννοεί κάτι διαφορετικό.
Άρα δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε ούτε και να βρούμε έτσι την αλήθειαΗ ερμηνεύουμε όλο το χωρίο «κατά γράμμα» η όχι. Δεν γίνεται όλο το υπόλοιπο χωρίο να το ερμηνεύουμε «κατά γράμμα» και μόνο το σημείο που μιλάει για τον Χριστό να τοερμηνεύουμε διαφορετικά. Γίνεται; Δεν γίνεται.
Εάν, στηριζόμενοι στην «κατά γράμμα» ερμηνεία του χωρίου, λέτε και υποστηρίζετεότι«δεν γνωρίζει κανείς...», τότε θα πρέπει να δεχθείτε, αφού το χωρίο λέγει «ουδέ ο Υιός»,ότι ούτε ο Υιός γνωρίζει.
Αυτό όμως δεν μπορεί να ισχύει, σε καμμία περίπτωση όπως είδαμε ήδη παραπάνω.
Και βέβαια, εάν εσείς ερμηνεύετε όλο το άλλο χωρίο «κατά γράμμα» και το σημείο που μιλάει για τον Χριστό, το εξηγείτε διαφορετικά, τότε δίνετε το δικαίωμα και σε εμάς ναερμηνεύσουμε το σημείο εκείνο που λέει ότι «ουδείς γνωρίζει» διαφορετικά και να πούμε ότι δεν εννοεί αυτό, αλλά εννοεί κάτι άλλο.
Αποφασίστε τελικά και εμείς εδώ είμεθα.
Έτσι λοιπόν με την λογική όλων αυτών και ερμηνεύοντας την Αγία Γραφήαποσπασματικά και «κατά γράμμα», όπως έκαναν στο παρελθόν και κάνουν μέχρι και σήμερα πολλοί αιρετικοί και πλανεμένοι, θα μπορούσε κανείς κάλλιστα, να βγάλειαπ’όλα τα ανωτέρω, τα εξής βλάσφημα και εσφαλμένα συμπεράσματα:

α) Ότι ο Ιησούς Χριστός δεν γνωρίζει είτε σαν Θεός, είτε σαν άνθρωπος την ημέρα και την ώρα της Δευτέρας Παρουσίας, ενώ όλοι οι Άγιοιόπως είδαμε λένε ότι γνώριζε καιως Θεός και ως άνθρωπος.

β) Ότι ο Ιησούς Χριστός σαν άνθρωπος δεν ήταν «αγαθός» η ότι δεν ήταν Θεός, αφούδεν απεδέχθει τον χαρακτηρισμόν του Αγαθούαλλά τον απέδωσε μόνον στον Θεόν (Ματθ. ιθ , 16), ενώ σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να ισχύει κάτι τέτοιο.

γ) Ότι δεν γίνεται να γνωρίζουμε την ημέρα και την ώρα της Δευτέρας Παρουσίας, αλλάγίνεται να γνωρίζουμε τον χρόνο και τον αιώνα.

Βλέπετε λοιπόν σε τι αυθαίρετες και βλάσφημες θέσεις και απόψεις μπορεί να οδηγηθείκανείς, εάν ερμηνεύει η ερμηνεύσει «κατά γράμμα» το Ευαγγέλιο και τα λόγια του Χριστού μας;
(Από το βιβλίον του πατρός Μαξίμου Βαρβαρή "2018 ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ-Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ" σελ. 281-304)



Ώρα Μετανοίας

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Δημοφιλείς αναρτήσεις Τελευταίων 30 ημερών

διαφορες τυχαίες αναρτήσεις

4'ΝΕW ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ (7' ΩΡΕΣ) 'ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ;;;ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΗΛΘΕΝ;;; ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ...

ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΕ ΒΙΝΤΕΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΑΔΑΜ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΦΙΛΟΛΟΓΟΥ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΛΕΞΤΕ ...

ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΕ ΒΙΝΤΕΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΑΔΑΜ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΦΙΛΟΛΟΓΟΥ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΛΕΞΤΕ ...
Ο Κώστας Αδάμ είναι καθηγητής θεολόγος φιλόλογος, πνευματικο τέκνο του Μακαριστού Αρχιμανδρίτου πατρός Επιφανίου Θεοδωρόπουλου,και του Π. Αυγουστινου καντιωτη,είναι πάρα πολλά χρόνια ιεροκύρηκας της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσογαίας και Λαυρεωτικής. Έχει διατελέσει λυκειάρχης στο Κορωπί. Είναι Μελετητης των Αγιων Πατερων Της Ορθοδοξιας Και Της Αγιας Γραφης,Ανθρωπος Με Αληθινο Προσωπικό Χριστιανικό Βίωμα.

ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΕ ΒΙΝΤΕΟ ΠΑΤΗΡ ΣΑΒΒΑ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΦΙΛΟΛΟΓΟΥ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΛΕΞΤΕ..

ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΕ ΒΙΝΤΕΟ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΕΠΙΣΚ.ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ.ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΛΕΞΤΕ..

Βασίλειος Ατζακλής - ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

Βασίλειος Ατζακλής - ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ
Οι βιντεοσκοπημένες Εκπομπές του Αναγνωστου Του Ραδιοφώνου Της Πειραϊκης Εκκλησίας Βασίλη Ατζακλή, Και Κάθε Παραγωγή Δική Του Θα προστίθεται Εδώ!.

Αντίβαρο

ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Το Zωντανό Iστολόγιο

paterikoslogos.com - Δ. Συζητήσεις

Χριστιανική Φοιτητική Δράση

Orthodox Mission-Ορθόδοξη Ιεραποστολή

επικαιρότητα

ΛΙΣΤΑ (1') Διάφορα Ιστολογία.. Φιλικά και μη Φιλικά

ΛΙΣΤΑ (2') Διάφορα Ιστολογία.. Φιλικά και μη Φιλικά

ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

SKEFTOMASTEELLHNIKA.GR

Greek Alert

BBC News - Home

Αρχειοθήκη ιστολογίου